Οι γεωργικές καλλιέργειες ενεργειακών φυτών είναι η βάση για τη δημιουργία βιοκαυσίμων και, στη συνέχεια, την παραγωγή ενέργειας. Κάποιος όμως πρέπει να φέρει τα φυτά στο εργοστάσιο.
Το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας νέας γενιάς καυσίμων αλλά και μιας νέας αγοράς μεταφορών υπόσχονται όσοι ασχολούνται με τα βιοκαύσιμα στην Ελλάδα, καθώς κινούμαστε προς το 2020 και πρέπει να υλοποιήσουμε τους στόχους της Ατζέντας 20-20-20. Για την Ελλάδα και ειδικά για τη Βόρεια Ελλάδα τα βιοκαύσιμα μπορούν να αποτελέσουν πηγή εισοδήματος για τους αγρότες αλλά και την αφορμή για ένα νέο μεταφορικό έργο.
Ο Γιάννης Κουρούκλης διευθύνων σύμβουλος της Ελίν Βιοκαύσιμα είναι ένας από τους επαγγελματίες που γνωρίζουν πολύ καλά όχι μόνο την ελληνική αλλά και τη διεθνή αγορά βιοκαυσίμων. Η παρέμβασή του στην πρόσφατη ημερίδα της συμβουλευτικής εταιρείας KPMG ‘Recession-proof Energy Investments’ (12/12/2011) ήταν άκρως διαφωτιστική για την εικόνα και την πορεία της συγκεκριμένης αγοράς στην Ελλάδα.
«Η παραγωγή βιοκαυσίμων βρίσκεται σε σχετικά ικανοποιητικό επίπεδο στη χώρα μας καθώς υπάρχει επάρκεια. Τα προβλήματα εντοπίζονται στο θεσμικό πλαίσιο το οποίο βρίσκεται σε νηπιακό στάδιο» σχολίασε ο Γιάννης Κουρούκλης και συμπλήρωσε: «οι μεταφορές αυξάνουν χρόνο με το χρόνο σε όλη την Ευρώπη και τα υγρά καύσιμα που χρησιμοποιούνται σήμερα δεν μπορούν να αντικατασταθούν εύκολα από κάποια άλλη πηγή ενέργειας. Μπορεί στα αεροπλάνα ή τα πλοία να ενσωματωθούν πιο εύκολα νέες τεχνολογίες, στις χερσαίες μεταφορές όμως η κυριαρχία των υγρών θα παραμείνει για κάποια χρόνια».
Όπως είναι γνωστόν στους στόχους της Ατζέντας 20-20-20 περιλαμβάνεται η δέσμευση να έχουν αντικατασταθεί μέχρι το 2020 τα ορυκτά καύσιμα των μεταφορών σε ποσοστό 10% από εναλλακτικά/ ανανεώσιμα καύσιμα, στόχος ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα θα επιτευχθεί για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες- για την Ελλάδα όμως είναι αμφίβολο καθώς σήμερα η συμμετοχή των βιοκαυσίμων βρίσκεται μόλις στο 1,5%. Ποια από τα προτεινόμενα καύσιμα έχει περισσότερες πιθανότητες να αντικαταστήσει το πετρέλαιο; Όχι πάντως η βιοαιθανόλη η οποία δεν φαίνεται να …περπατάει στην Ελλάδα αλλά το βιοντίζελ το οποίο όμως διέπει ένα περίεργο καθεστώς: η διακίνησή του γίνεται από τις άκρως ανταγωνιστικές σε αυτό πετρελαιοβιομηχανίες! Όπως είναι φανερό, μια αλλαγή στο νομοθετικό καθεστώς που διέπει τη διακίνηση των βιοκαυσίμων θα δημιουργήσει νέες μεταφορικές ανάγκες και ενδεχομένως να ανοίξει μια νέα αγορά.
Logistics …ελαιοκράμβης
Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα τα δύο κύρια ενεργειακά φυτά που καλλιεργούνται είναι ο ξεχασμένος για χρόνια (αλλά εσχάτως δημοφιλής) ηλίανθος και η ελαιοκράμβη. Σημαντική ανάπτυξη γνωρίζει εδώ και λίγα χρόνια η αγριαγκινάρα η οποία, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες της Ελληνικής Εταιρείας Βιομάζας (ΕΛΛΕΒΙΟΜ), έχει απόδοση που μπορεί να φτάσει μέχρι και 100 ευρώ το στρέμμα. Στον αγροτικό κόσμο υπάρχει βέβαια ανησυχία και διστακτικότητα στην υπογραφή συμβάσεων, ενώ όπως αναφέρθηκε στην εκδήλωση της KPMG, μόνο στον Έβρο υπάρχουν περίπου 200.000 στρέμματα ανεκμετάλλευτης χέρσας γης που περιμένει επενδυτές. Πάντως φέτος καλλιεργήθηκαν τα μισά από τα 200.000 στρέμματα που φυτεύτηκαν πέρυσι.
Όπως επισημαίνει ο Αντώνης Γερασίμου, πρόεδρος της ΕΛΛΕΒΙΟΜ και αντιπρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας (ΕΣΣΗΘ) η νέα αγορά των βιοκαυσίμων εφόσον αναπτυχθεί ορθολογικά, θα δημιουργήσει μια σειρά νέων επαγγελμάτων στην ελληνική περιφέρεια. Μεταξύ αυτών μια νέα εφοδιαστική αλυσίδα που θα ξεκινάει από το χωράφι (κοπή και δεματοποίηση) και θα καταλήγει στο εργοστάσιο (μεταφορά και αποθήκευση). Όπως ανέφερε στην ημερίδα της KPMG, το capacity factor για την εφοδιαστική αλυσίδα της συγκεκριμένης αγοράς είναι ότι μια μονάδα ισχύος 2MW χρειάζεται την υποστήριξη εκτάσεων περίπου 20.000 στρεμμάτων κι αυτό σημαίνει καθημερινή κίνηση έξι φορτηγών από και προς το εργοστάσιο για τροφοδοσία πρώτης καύσιμης ύλης.
