Εκδόσεις Επίκεντρο, 2012
Πριν μερικές εβδομάδες, στη Σύνοδο του ΟΗΕ για το Κλίμα στη Ντόχα (Κατάρ), οι αντιπρόσωποι περίπου 200 κρατών συμφώνησαν στην παράταση του Πρωτόκολλου του Κιότο μέχρι το 2020. Τη συμφωνία δεν ψήφισαν οι ΗΠΑ και Κίνα ενώ αρνήθηκαν επίσης να δεσμευτούν στη μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων οι Ρωσία, Καναδάς, Ιαπωνία και Νέα Ζηλανδία.
Η κλιματική αλλαγή αποτελεί πλανητικό πρόβλημα και παρά την οικονομική κρίση που ενέσκηψε μετά το 2008, συνεχίζει να απασχολεί και να εντείνεται μάλιστα καθώς παρά την ύφεση, οι εκπομπές ρύπων δεν έχουν υποχωρήσει παρά μόλις κατά 0,1% (το 2009 σε σχέση με το 2008). Στην εφοδιαστική αλυσίδα, η συμβολή των επιχειρήσεων στις προσπάθειες για σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων των αερίων θερμοκηπίου φαίνεται να εξελίσσεται θετικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει συλλέξει και την έρευνα που έχει διεξάγει ο συγγραφέας του παρόντος τόμου Κώστας Παππής, καθηγητής στο Τμήμα Βιομηχανικής Διοίκησης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πειραιώς.
Το ογκώδες έργο, που καταγράφει τις εξελίξεις στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος μέχρι και τη σύνοδο του Κανκούν στο Μεξικό (Δεκέμβριος 2010), αποτελεί μια αναλυτική παρουσίαση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής, με πληθώρα επιστημονικών στοιχείων και διεξοδική τεκμηρίωση. Παρουσιάζει εκτενώς όλες τις πτυχές που συνθέτουν το φαινόμενο θερμοκηπίου, κορυφαίες έρευνες που έχουν προηγηθεί (π.χ. Stern Report) καθώς και βασικά μοντέλα που προδιαγράφουν τη μελλοντική εξέλιξή του και κοστολογούν την προσαρμογή των επιχειρήσεων σε μια οικονομία ‘χαμηλού άνθρακα’.
Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών οι επιχειρήσεις χρειάστηκε να προσαρμοστούν αρκετές φορές σε εντυπωσιακές εξελίξεις που άλλαξαν δραστικά το περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσονταν. Η αντίδραση των επιχειρήσεων στην κλιματική αλλαγή υπήρξε άμεση, ο συγγραφέας όμως τονίζει συχνά στο έργο του ότι η οικονομική κρίση έχει αλλάξει αισθητά τις προτεραιότητες των επιχειρηματικών ομίλων.
Ακολουθούν τα κεφάλαια που σχετίζουν την κλιματική αλλαγή με τις λειτουργίες της εφοδιαστικής αλυσίδας και εκεί θίγονται ζητήματα reverse logistics, λιτής παραγωγής, ελέγχου κύκλου ζωής προϊόντος κ.ά. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης οι πλούσιες αναφορές στους μηχανισμούς μετριασμού της κλιματικής αλλαγής- σημαντικότερος όλων κατά τον συγγραφέα το εμπόριο εκπομπών άνθρακα που βρίσκεται άλλωστε στην ‘καρδιά’ του Πρωτοκόλλου του Κιότο.
Στα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου ο Κ. Παππής παρουσιάζει τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες σε επιχειρηματικό, θεσμικό, κρατικό και υπερεθνικό επίπεδο, παραδείγματα καλών πρακτικών υπό το βάρος της διαχείρισης κινδύνου και διάφορα εθνικά εργαλεία ή πλαίσια χάραξης πολιτικής που έχουν χρησιμοποιηθεί σε διάφορα σημεία του κόσμου για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής.
