Πως μετριέται το ανθρακικό αποτύπωμα στα logistics χωρίς αποκλίσεις από την πραγματικότητα; Πως επιμερίζεται η ‘χρέωση’ μεταξύ των σταδίων της μεταφοράς και τι μπορεί να γίνει προκειμένου ο επιμερισμός να μειώσει τις εκπομπές CO2;
Κείμενο Θανάσης Αντωνίου
Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που απασχολούν εταιρείες αποθήκευσης και μεταφορών, συμβούλους οργάνωσης κι ανάπτυξης αλλά και τις εξειδικευμένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της περιβαλλοντικής προστασίας.
Πρώτες απ΄ όλους οι εταιρείες 3PL θα πρέπει να ορίσουν συντελεστές αποτυπώματος άνθρακα ανά περιοχή, συντελεστές τους οποίους θα πρέπει να γνωρίζουν οι πελάτες τους. Οι συντελεστές αυτές θα είναι ανά τονοχιλιόμετρο. Με τον τρόπο αυτό, ο πελάτης θα μπορεί να προσδιορίζει ο ίδιος το δικό του συνολικό αποτύπωμα κατά την εφοδιαστική αλυσίδα. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται μια νέα διαδικασία αξιολόγησης των 3PL εταιρειών – με βάση πλέον συγκεκριμένους δείκτες- και οι πελάτες έχουν έναν επιπλέον λόγο για να προχωρήσουν ή να απορρίψουν μια συνεργασία. Υπό αυτό το πρίσμα, η τιμή για μια δουλειά επηρεάζεται πλέον κι από έναν νέο παράγοντα. Η δημιουργία μιας σχέσης ανάμεσα στον πελάτη και την 3P: εταιρεία με βάση το ανθρακικό αποτύπωμα δημιουργεί τον πρώτο ‘πράσινο’ κρίκο για τη δημιουργία μιας περιβαλλοντικά φιλικής εφοδιαστικής αλυσίδας.
Η λειτουργία
Πως λειτουργεί η καταγραφή ανθρακικού αποτυπώματος στα reverse logistics; Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με την πάγια τακτική των πολυεθνικών εταιρειών, το ανθρακικό αποτύπωμα μετριέται μια φορά κατά τη μεταφορά προς την Ελλάδα. Επίσης πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το CO2 δεν μετριέται με βάση τα ‘πωληθέντα’ αλλά τα ‘διακινηθέντα’ χιλιόμετρα κι αυτό ισχύει και στις ex van πωλήσεις.
Ο Σταμάτης Ανδριανόπουλος αναφέρεται σε μια συχνή πρακτική των μεταφορών όπου τα συστήματα μέτρησης ανθρακικού αποτυπώματος δοκιμάζονται ως προς την ακρίβεια αλλά και τη λειτουργικότητά τους. «Ας υποθέσουμε ότι ένα φορτηγό μιας γαλακτοβιομηχανίας κατεβαίνει στην Καλαμάτα γεμάτο γάλατα και ανεβαίνει με δύο παλέτες λάδι για Αθήνα από μια τοπική ελαιουργική εταιρεία. Υπάρχει ένα ζήτημα στον επιμερισμό του ανθρακικού αποτυπώματος. Στην περίπτωση αυτή γίνεται επιμεριστικά, διότι δεν μπορούμε να χρεώσουμε όλη την επιστροφή στην τοπική εταιρεία- κάτι τέτοιο θα ‘κατέστρεφε’ όλες τις περιφερειακές επιχειρήσεις στην Ελλάδα» υποστηρίζει ο Στ. Ανδριανόπουλος, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι στις διανομές που πραγματοποιούνται μέσα στην Αθήνα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι στάσεις των οχημάτων.
Όσο αφορά τις θαλάσσιες μεταφορές, αξίζει να σημειώσουμε ότι το αποτύπωμα προσμετρείται με βάση τα τονοχιλιόμετρα αλλά η περίπτωση κάθε πλοίου είναι διαφορετική λόγω τεχνικών χαρακτηριστικών. Πάντως κατά γενικής ομολογία η συλλογή και η επεξεργασία στοιχείων στις θαλάσσιες μεταφορές είναι δύσκολη υπόθεση.
