Γράφει ο Ιωάννης Σιαμάς *
Η δημιουργία νομικού πλαισίου για την ίδρυση και λειτουργία των επιχειρήσεων logistics βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Το βασικό σκεπτικό είναι αυτό της ενιαίας οργάνωσης και ανάπτυξης όλων των δραστηριοτήτων της εφοδιαστικής αλυσίδας, στα πλαίσια στρατηγικού σχεδιασμού των logistics. Μεταφορά, διαμεταφορά και αποθήκευση πρέπει να λειτουργούν ως μία οντότητα στα 3PL, ενώ αν προστεθεί και η διαχείριση πρώτων υλών κατά την παραγωγή, καλύπτεται όλο το φάσμα των logistics.
Αυτό θα έδινε μια κρατική επιβεβαίωση στις ελληνικές επιχειρήσεις logistics για τον ανταγωνισμό τους στο εξωτερικό. Η εστίαση γινόταν σε επιχειρήσεις που θα διαχειρίζονται φορτία τρίτων χωρίς να είναι απαραίτητη η διέλευσή τους από τη χώρα, στοχεύοντας στην εξυπηρέτηση διερχόμενων φορτίων και στην ενίσχυση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών εντός της Ελλάδας.
Η νομοθεσία θα πρέπει να διέπεται από το σκεπτικό δημιουργίας αυτής της ενιαίας οργάνωσης της εφοδιαστικής αλυσίδας, από την αναγκαιότητά της καθώς και από τους στόχους εφαρμογής της, και παράλληλα να υιοθετεί τις πρόσφατες ευρωπαϊκές οδηγίες για εναρμονισμό του δικαίου. Η αναγκαιότητα για κάτι τέτοιο είναι δεδομένη, καθώς δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο που να διέπει συνολικά την εφοδιαστική αλυσίδα και να χαρακτηρίζει τις επιχειρήσεις logistics, παρότι είναι διεθνής πρακτική να μην περιορίζεται.
Το δυσδιάκριτο όριο μεταξύ των κωδικοποιημένων δραστηριοτήτων και των logistics που εξυπηρετούν φορτία τρίτων αναγκάζει τον τομέα Μεταφορών του Υπουργείου να ασχοληθεί μόνο με τα 3PL (Third Party Logistics), αντιλαμβανόμενο τα logistics ως τμήμα της δημόσιας υποδομής. Το νέο νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει, επίσης, να ενισχύει τη συγκέντρωση επιχειρήσεων δίνοντας προτεραιότητα στις μετεγκαταστάσεις από τις υπό ανάπτυξη ή ανάπλαση περιοχές. Διαφορετική αντιμετώπιση συγκεκριμένων περιοχών αφήνει μεγάλα περιθώρια για ενδεχόμενες φωτογραφικές διατάξεις που ενδεχομένως προταθούν.
Το ισχύον πλαίσιο λειτουργίας των εγκαταστάσεων όλων των αποθηκών για εμπορεύματα και προϊόντα τρίτων βασίζεται στη λειτουργία σταθμών αυτοκινήτων του ΠΔ79/2004 που ρυθμίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις ιδρύσεως και λειτουργίας των σταθμών φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων (μικρά κέντρα διανομής) σε όλη την ελληνική επικράτεια. Η διάταξη είναι λειτουργική, με εξαίρεση την περιοχή του λεκανοπεδίου της Αττικής, στο οποίο παρουσιάζονται προβλήματα λόγω έλλειψης των απαιτούμενων χρήσεων γης.
Έτσι, το νέο νομοθετικό πλαίσιο πρέπει να διατηρεί τα ορθά της προηγούμενης διαδικασίας για μεμονωμένες εγκαταστάσεις, δηλαδή το ΠΔ79/2004, και να βελτιώνει τις αδειοδοτήσεις συγκέντρωσης εγκαταστάσεων, δηλαδή εμπορευματικά κέντρα ή επιχειρηματικά πάρκα. Ως προς τα επαγγελματικά δικαιώματα, ήδη το Υπουργείο Παιδείας έχει απονείμει δικαιώματα στα ΤΕΙ Κατερίνης και Θηβών για την εφοδιαστική αλυσίδα, και θεωρείται δύσκολο να παρακαμφθεί η επίσημη διαδικασία από μια ανεπίσημη.
Κλείνοντας, πιθανή διάσπαση της συνολικής θεώρησης της εφοδιαστικής αλυσίδας και αποκλεισμού μεμονωμένων εγκαταστάσεων θα υπονομεύσει την εξαγγελθείσα στρατηγική logistics, προφανώς για χάρη των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων.
* PhDc,, Industrial Management, Logistics Engineer, MEng, MSc To παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Logistics & Management το Νοέμβριο του 2013.
