Συνέντευξη στο Θανάση Αντωνίου
O προϊστάμενος του Οικονομικού Τμήματος στο Θριάσιο Νοσοκομείο είναι αισιόδοξος ότι με την τεχνολογία και την εκπαίδευση νέων logisticians μπορεί να μπει τάξη και να μειωθεί το κόστος στο δαιδαλώδες σύστημα των ιατρικών προμηθειών και των νοσοκομειακών logistics. Το μεγάλο νοσοκομείο της δυτικής Αττικής, στο οποίο εργάζεται, εξυπηρετεί μια τεράστια σε γεωγραφική έκταση περιοχή. Είναι γνωστό ότι η ζώνη που καλύπτει το Θριάσιο Νοσοκομείο βρίθει προβλημάτων, καθώς κατοικείται σε μεγάλο ποσοστό από χαμηλά οικονομικά στρώματα, πολλούς ανασφάλιστους και μεγάλο αριθμό Αθιγγάνων, η σχέση των οποίων με τη δημόσια υγεία είναι, δυστυχώς, προβληματική. Όχι φυσικά από δίκη τους υπαιτιότητα.
Ο τεράστιος όγκος του νοσοκομείου δεσπόζει στην περιοχή ανάμεσα στην εθνική οδό, την Αττική Οδό, την 112 Π.Μ. (όπου εδράζονται οι Αερομεταφορές του ΕΚΑΒ) και την Ελευσίνα, ενώ η κίνηση γύρω από τις εγκαταστάσεις του είναι αυξημένη επί πολλές ώρες κάθε ημέρα. Διαβαίνουμε την πύλη του για να συζητήσουμε με ένα από τα έμπειρα στη διοίκηση στελέχη του για το μείζον ζήτημα των προμηθειών, τη διαχείριση των αποθηκών και γενικότερα την εφοδιαστική αλυσίδα.
Με σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Πειραιά και απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, ο Δημήτρης Κορφιάτης είναι σήμερα προϊστάμενος στο Οικονομικό Τμήμα του Θριάσιου Νοσοκομείου, στη Μαγούλα Αττικής, και ο άνθρωπος που ασχολείται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον με τη διαχείριση των προμηθειών.
Με εμπειρία αρκετών χρόνων στα διοικητικά και με προσωπικό ενδιαφέρον για τον εκσυγχρονισμό της διαδικασίας που διέπει την εφοδιαστική αλυσίδα των νοσοκομείων, ο Δ. Κορφιάτης εκπαιδεύει σήμερα –ως πιστοποιημένος εκπαιδευτής του ΙΝΕΠ– νέους συναδέλφους του από τα τμήματα προμηθειών, παραλαβών/ αποθήκευσης και οικονομικής διαχείρισης άλλων νοσηλευτικών ιδρυμάτων σε σεμινάρια που διοργανώνονται μέσα στο νοσοκομείο. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μεγάλο είναι το ενδιαφέρον των συναδέλφων εργαζομένων στα νοσοκομεία για τα σεμινάρια αυτά. Δεχόμαστε αιτήσεις από παντού? ο κόσμος διψάει να μάθει για τη διαχείριση των προμηθειών και της αποθήκης, και υπάρχει σημαντικό έλλειμμα γνώσης…» μας λέει με ανάμεικτα συναισθήματα. Προβληματισμός για το παρόν υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης και αισιοδοξία για το μέλλον των δημόσιων νοσοκομείων, εφόσον βέβαια, γίνουν τα βήματα που όλοι έχουν συμφωνήσει σ’ αυτά…
L&M Κάποτε οι προμήθειες των νοσοκομείων είχαν περάσει στη δικαιοδοσία των ίδιων των ιδρυμάτων αλλά όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, η σχετική επιλογή δεν «περπάτησε». Επιστρέψαμε πάλι σε μια μορφή κεντρικοποίησης των προμηθειών. Πού βρισκόμαστε σήμερα;
Δημήτρης Κορφιάτης Περάσαμε στις Υγειονομικές Περιφέρειες, κι έτσι λειτουργούμε μέχρι και σήμερα. Υπάρχει μια κεντρική διαδικασία για την προμήθεια των νοσοκομείων, είναι όμως μια χρονοβόρα διαδικασία και οι ενστάσεις διαδέχονται η μία την άλλη και δυσκολεύουν την υπόθεση.
Εσείς έχετε κάποια λύση να προτείνετε;
Θα μπορούσαν να είναι πιο «εύκολοι» οι διαγωνισμοί. Σε κάποιες κατηγορίες υλικών, όπως οι γάζες και οι σύριγγες , οι παραγγελίες θα μπορούσαν να μεταφερθούν πιο κεντρικά ή αν προτιμάτε πιο «περιφερειακά» ή κατά ομάδα νοσοκομείων από το να γίνονται σε κάθε νοσοκομείο. Αν φύγουν αυτές οι παραγγελίες από τα νοσοκομεία, θα τα απαλλάξουμε από μια χρονοβόρα διαδικασία για την οποία ασχολούνται πάρα πολλοί άνθρωποι με το ίδιο αντικείμενο χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Από την άλλη όμως, η διαδικασία προμηθειών ανά νοσοκομείων είχε λειτουργήσει: Κάθε νοσοκομείο λάμβανε εξουσιοδότηση από το Υπουργείο και διενεργούσε διάφορους διαγωνισμούς. Είναι μια ακόμα λύση που θα μπορούσε να επανέλθει, συμπληρωματικά ίσως, μαζί με τις ανά περιφέρεια παραγγελίες.
Με το συνδυασμό αυτών των λύσεων θα μπορούσαμε να πετύχουμε οικονομίες κλίμακας και να μειώσουμε και το διοικητικό κόστος ανά νοσοκομείο, το οποίο είναι πολύ μεγάλο λόγω αυτών των διαδικασιών. Επίσης θα πρέπει να προωθήσουμε τις ηλεκτρονικές προμήθειες, διαδικασία που δυστυχώς καθυστερεί.
Αυτά για κάποιες προμήθειες. Για τις μεγάλες όμως;
Αυτές τις διαχειρίζεται το Υπουργείο? πρέπει όμως να επιταχύνουμε τις διαδικασίες. Ένας αξονικός τομογράφος, για την απόκτησή του οποίου ξεκίνησε το νοσοκομείο μας τις διαδικασίες το 2005, κατέληξε στο νοσοκομείο μας μετά από ενστάσεις, αναμορφώσεις προδιαγραφών κλπ. το 2009. Χάνει την αξία της η ίδια η διαδικασία. Κάναμε βέβαια αναμορφώσεις των προδιαγραφών, αλλά στην πραγματικότητα, ένα μηχάνημα μετά από τόσο διάστημα, τεχνολογικά απαξιώνεται…
Τι ζηλεύετε από ένα ιδιωτικό νοσοκομείο;
Ζηλεύω το άμεσο της προμήθειας, το ότι δεν μεσολαβεί μια χρονοβόρα διαδικασία και το ότι το ιδιωτικό νοσοκομείο μπορεί να διαπραγματευτεί άμεσα με τον προμηθευτή, σε σχέση πάντα με το δημόσιο νοσοκομείο που πρέπει να ακολουθεί μια συγκεκριμένη νομοθεσία. Το ιδιωτικό νοσοκομείο μπορεί να αποκλείσει ευκολότερα προμηθευτές, ενώ το δημόσιο όχι. Μπορεί κάποιος προμηθευτής να είναι σε «black list» για ένα δημόσιο νοσοκομείο, δεν μπορεί όμως να αποκλειστεί. Ζηλεύω το ότι στον ιδιωτικό τομέα εφαρμόζονται ευκολότερα σύγχρονες τεχνολογικές λύσεις, ενώ συστήματα λογιστικής εντάσσονται πιο γρήγορα στις διαδικασίες. Το 2003 δημοσιεύτηκε το Προεδρικό Διάταγμα για την υποχρεωτική εφαρμογή του μηχανογραφικού συστήματος και της λογιστικής στα δημόσια νοσοκομεία? το εφαρμόσαμε στα τέλη του 2007.
Το Θριάσιο Νοσοκομείο καλύπτει μια ζώνη η οποία βρίθει προβλημάτων, καθώς κατοικείται σε μεγάλο ποσοστό από χαμηλά οικονομικά στρώματα, πολλούς ανασφάλιστους και μεγάλο αριθμό Αθιγγάνων.
Υλοποιείται τελικά;
Έχει προχωρήσει αλλά με αργούς ρυθμούς. Είναι επίσης υποχρεωτική η εφαρμογή της αναλυτικής λογιστικής αλλά κι αυτό στα περισσότερα νοσοκομεία δεν εφαρμόζεται? εμείς είμαστε στο 95% πλέον…
Ακούγεται θετικό…
Είμαστε κάπως καλύτερα σε σχέση με άλλα νοσοκομεία, κι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε εκπαιδευμένο προσωπικό. Από την αρχική επιλογή τους, οι εργαζόμενοι εργάζονται σε περιβάλλον SAP, ένα δύσκολο αλλά σημαντικό λειτουργικό. Είμαστε οι πρώτοι που θα εφαρμόσουμε αναλυτική λογιστική στο SAP, και φιλοδοξούμε σύντομα να εφαρμόσουμε συστήματα βασισμένα στο scanning και τα barcode. Σημαντικά βήματα είναι η αναδιοργάνωση των πάγιων στοιχείων, η αυτόματη απογραφή και η αναδιοργάνωση των αποθηκών.
Ας πούμε δύο λόγια για τις αποθήκες.
Έχουμε την αποθήκη του γενικού υλικού, του αποστειρωμένου υλικού, υπάρχει το φαρμακείο, αποθήκη για τα υλικά καθαριότητας και μια ξεχωριστή αποθήκη για την τεχνική υπηρεσία. Και φυσικά υπάρχει η αποθήκη τροφίμων, όπως σε κάθε νοσοκομείο, απόλυτα ξεχωριστή από όλες τις άλλες. Στις αποθήκες δεν ξεκίνησαν καλά τα πράγματα εδώ και πολλά χρόνια, κι έτσι σήμερα αντιμετωπίζουμε προβλήματα. Δυστυχώς κάποιες βασικές αρχές της οργάνωσης και λειτουργίας αποθηκών δεν τηρούνται σωστά. Συχνά μη ταχυκίνητα προϊόντα είναι μπροστά και σημαντικοί κωδικοί είναι τοποθετημένοι πιο πίσω Βαριά αντικείμενα χρειάζεται να μετακινούνται σε μεγαλύτερες αποστάσεις απ’ αυτές που θα έπρεπε, οι ράμπες παραλαβής είναι μακριά από την αποθήκη, η διαρρύθμιση δεν είναι λειτουργική. Δεν έχουμε μετρήσεις για τους χρόνους εξυπηρέτησης, δεν διαθέτουμε επαρκή δεδομένα για τη διαχείριση ανά αποθήκη ή ανά όροφο κλπ.
Η αποθήκη του Θριάσιου Νοσοκομείου. Αν και χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό, η διαχείριση δεν παρουσιάζει προβλήματα.
Οπότε, τι μπορεί να γίνει; Τι ελπίδες έχουμε;
Αν εφαρμόσουμε το σύστημα barcode και μπορέσουμε να ελέγξουμε τις αποθήκες, θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Κι όλα αυτά σε συνδυασμό με μια νέα καινοτομία, τον ηλεκτρονικό φάκελο ασθενούς όπου θα γίνονται άμεσα και ηλεκτρονικά οι χρεώσεις, ενώ θα έχουμε και μεγαλύτερο έλεγχο των αναλώσιμων. Θα πρέπει να τονίσω ότι το μηχανογραφικό σύστημα δεν επιτρέπει παρέκκλιση? από τη στιγμή που θα καταχωρηθεί η σύμβαση μέχρι τη στιγμή που θα μπει το παραστατικό στην αποθήκη, υπάρχει μια σαφής διαδικασία, απ’ την οποία δεν μπορεί κάποιος να παρεκκλίνει…
Τι σας λένε οι αποθηκάριοι;
Έχουν μεγάλο φόρτο εργασίας και το προσωπικό δεν είναι επαρκές. Αρχικά είχαμε πρόβλημα με την παραλαβή των παραστατικών και τη διαχείρισή τους. Συχνά ερχόταν μια παραγγελία κι ένα παραστατικό με ορισμένες εκκρεμότητες. Δεν το καταχωρούσαν? έπρεπε να τους πείσουμε να το καταχωρήσουν και στη συνέχεια να γίνει συντακτοποίηση με το πιστωτικό παραστατικό? να γίνει δηλαδή συσχέτιση του παραστατικού αυτού με το ήδη καταχωρημένο, έτσι ώστε να μην υπάρχει εκκρεμότητα και να έχει η οικονομική υπηρεσία μια σαφή εικόνα. Σε κάποιες περιπτώσεις δηλαδή μια μεγάλη δαπάνη δεν εμφανιζόταν –εξαιτίας της μη καταχώρησης για διαφορές που ήταν μόλις… 50 ευρώ– στις συνολικές δαπάνες ενός συγκεκριμένου μήνα. Έπρεπε να εκπαιδεύσουμε τους ανθρώπους στην αποθήκη. Το μεγάλο πρόβλημα με τα νοσοκομειακά logistics είναι ότι δεν υπάρχουν εκπαιδευμένα πρόσωπα στις θέσεις-κλειδιά, άνθρωποι που να γνωρίζουν καλά την εφοδιαστική αλυσίδα. Εμείς, ευτυχώς, έχουμε βάλει μια τάξη. Έχουμε όμως ακόμα προβλήματα, όπως με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των παραλαβών.
Τι ακριβώς εννοείτε;
Ημερομηνίες λήξης παρτίδων, καλύτερες συμφωνίες σε παραλαβές, θέματα που έχουν μεγάλη σημασία στα νοσοκομειακά είδη και θα μπορούσαν πολύ εύκολα να λυθούν με τη χρήση συστημάτων barcode. Δεν αναφέρομαι μόνο στη διαχείριση των ήδη αποθηκευμένων προϊόντων μέσα στη δική μας αποθήκη? αναφέρομαι κυρίως στη διαχείριση των παραλαβών. Κάποιες παραγγελίες έρχονται καθυστερημένα, κάποια είναι «κοντολήξιμα», κάποια χρειάζονται επιστροφές κλπ. Απογραφές και ανάλυση κόστους αποθεμάτων αλλά και καταστροφές προϊόντων είναι επίσης μέσα στην καθημερινότητά μας? θεωρώ όμως πως σε αυτούς τους τομείς έχει μπει μια τάξη στο νοσοκομείο μας…
